Eindafrekening
De werkgever moet bij ontslag een financiële eindafrekening van het dienstverband opstellen en aan de werknemer uitbetalen.
De posten van de eindafrekening
In de eindafrekening worden allereerst de bedragen opgenomen die de werknemer nog van de werkgever te vorderen heeft, zoals:
- openstaand salaris over de laatst gewerkte maand/periode;
- opgebouwde maar nog niet opgenomen vakantiedagen;
- opgebouwde maar nog niet uitbetaalde vakantietoeslag;
- dertiende maand naar tijdsevenredigheid;
- provisie, tantième of een andere variabele beloning naar tijdsevenredigheid;
- openstaande onkostendeclaraties;
- ontslagvergoeding.
De werkgever neemt in de eindafrekening ook posten op die hij op zijn beurt van de werknemer te vorderen heeft. Voorbeelden daarvan zijn:
- betaalde voorschotten op het loon of de vakantietoeslag;
- openstaande schuld in verband met een personeelslening;
- door de werkgever betaalde studiekosten waarvan is afgesproken dat de werknemer die moet terugbetalen als hij voor een bepaalde datum uit dienst treedt;
- schadevergoeding omdat de werknemer de arbeidsovereenkomst heeft opgezegd zonder de opzegtermijn in acht te nemen;
- schadevergoeding omdat de werknemer een reden voor ontslag op staande voet heeft gegeven.
Bruto/netto-specificatie
De werkgever moet een bruto/netto-specificatie van de eindafrekening aan de werknemer geven. Vaak zullen de door de werkgever verschuldigde bedragen bruto bedragen zijn. Het netto equivalent daarvan kan door de werkgever worden verrekend met de schulden die de werknemer nog aan hem heeft.
Verrekeningsbevoegdheid werkgever
De werkgever mag niet zonder meer een schuld van de werknemer met de eindafrekening verrekenen. Het moet gaan om een opeisbare vordering van de werkgever op de werknemer. En het verschuldigde geldbedrag moet zonder nader onderzoek vast te stellen zijn. Als dus bijvoorbeeld vaststaat dat de werknemer de werkgever een schadevergoeding moet betalen, maar het is nog niet duidelijk hoeveel de schade precies bedraagt, dan mag de werkgever niet verrekenen.
Verder geldt dat verrekening met het normale maandsalaris sowieso slechts mogelijk is tot de zogeheten beslagvrije voet. De beslagvrije voet is gelijk aan 90% van de toepasselijke bijstandsnorm. De werkgever zal dus bij verrekening met het normale salaris toch altijd deze 90% aan de werknemer moeten betalen.
